دستی تکان بده حالا که می روی                  

                                                           دلتنگ می شوم تنها که می روی

پیشانیت اگر خط خوردگی نداشت

                                                          می خواندمش که حالا با کی می روی

نگاه کن در چشمای من

                                                        حالا بگو کجاست انجا که می روی

دستی تکان بده حالا که می روی               دلتنگ می شوم تنها که می روی

كاش اي تنها اميد زندگي

مي توانستم فراموشت كنم

يا كه همچو آتشي در سوز دل

در مهيب سينه خاموشت كنم

كاش  آن روز در گلستان خيال

اي گل زيبا نمي چيدم تو را

تا كه امروز بسوزم از داغ دوریت

كاش هرگز نميديدم تو را

دستی تکان بده حالا که می روی                  

                                                           دلتنگ می شوم تنها که می روی

پیشانیت اگر خط خوردگی نداشت

                                                          می خواندمش که حالا با کی می روی

نگاه کن در چشمای من

                                                        حالا بگو کجاست انجا که می روی

دستی تکان بده حالا که می روی               دلتنگ می شوم تنها که می روی

كاش اي تنها اميد زندگي

مي توانستم فراموشت كنم

يا كه همچو آتشي در سوز دل

در مهيب سينه خاموشت كنم

كاش  آن روز در گلستان خيال

اي گل زيبا نمي چيدم تو را

تا كه امروز بسوزم از داغ دوریت

كاش هرگز نميديدم تو را

از عشقم جدا شدم

من شمعداني بودم و او پرپرم کرد

برگ درختي بودم و خاکسترم کرد

هر روز با يک خاطره، با بال رويا

پرواز مي کردم،که بي بال و پرم کرد

گفتم نرو تنهايم اي همزاد باران

رفت و نگاه آخرش تنهاترم کرد

او سنگ زد بر شيشه احساس هايم

خون را ولي مهمان چشمان ترم کرد

وقتي که گفتم هر چه ميل توست باشد

مثل غروري ايستاد و باورم کرد

عشق یعنی   ای پناه قلبهای بی پناه ای امید آسمان های غریب ای به رنگ اشک های گرم شمع ای چنان لبخند میخک ها نجیب ای دوای درد دلهای اسیر ای نگاهت مرهم زخم بهار ای عبور تو غروب آرزو ای ز شبنم های رویا یادگار کوچه دل با تو زیبا میشود تو شفا بخش نگاه عاشقی مهربانی نازننی مثل عشق با تمام شاپرک ها صادق ی چشم هایت مثل رنگین کمان دست هایت باغ پک نسترن قلب اقیانوسی از شوق و نگاه با دلت پروانه شد احساس من قلب من یک جاده تاریک بود با تو قلبم کلبه پیوند شد اشک هایم مثل نیلوفر شکفت حاصلش یک آسمان لبخند شد مرز ما گلدانی از احساس شد   تو گلدان پیچکی از عاطفه تو شدی راز شکفتن من شدم برگ سبز و کوچکی از عاطفه ای تماشای تو یک حس لطیف  بی تو فرش ک.چه های بارانی ست بی تو صد نیلوفر عاشق هنوز در حصار عاشقی زندانی ست قلب من تقدیم چشمان تو شد عشق یعنی تا ابد آبی شدن عشق یعنی لحظه ای بارانی و لحظه ای شفاف و مهتابی شدن عشق یعنی لذت یک آرزو عشق یعنی یک بلای ماندگار عشق یعنی هدیه ای از آسمان عشق یعنی یک صفای سازگار عشق یعنی با وجود زندگی دور از آداب مردم زیستن عشق یعنی لحظه ای خندیدن و   سال ها اشک ندامت ریختن عشق یعنی زنگ تکرار نگاه عشق یعنی لحظه ای زیبا شدن عشق یعنی قطره بودن سوختن عشق یعنی راهی دریا شدن هر چه هست این عشق صد ها قلب صاف با حضورش ‌آبی و بی کینه است عشق یعنی سبز بودن تا ابد عشق رنگ نقره اینه است تو گل گلدان قلب من شدی عشق شد یک برگ از گلدان تو در بهار آرزوها می دهد   میوه های عاطفه چشمان تو چشمهایم باز بارانی شدند قلبم اما گشت دریای ز عشق دل گذشت از کوچه های خاطره ر.ح شد مضمون و معنایی ز عشق باید از آرامش دل ها گذشت شادمان چون لحظه دیدار شد بهترین تسکین دل این جمله است باید از پیوند تو سرشار شد

تو را قسم   تو در شکفتن گل های لاله پنهانی تو در تولد یک شاخه نور مهمانی تو در کویر دل من چه خوب می مان ی تو را قسم به تبسم به شهر ما برگرد در آن زمان که تو رفتی جوانه ها خشکید غزل ها بهانه خشکید شمیم عاطفه در روح خانه ها خشکید قسم به مردن روح جوانه ها برگرد تو در حکایت احساس روح پیوندی تو ایتی ز گل مهر یاس لبخندی تو ماجرای رسیدن به قلب الوندی تو را قسم به تکاپوی قله ها برگرد تو یک غزل تو رباعی تو شعر آزادی تو یک ترنم آبی ز باغ میلادی تو قصه یی ز هیاهوی عشق فرهادی تو را قسم به غریبان آشنا برگرد تو ای پرنده آبی به شهر ما برگرد مثال رفتنت آرام و بی صدا برگرد تو را قسم به تکاپوی قله ها برگرد قسم به مردن روح جوانه ها برگرد

فاصله گفتی که مرا دوست نداری گله ای نیست بین من و عشق تو ولی فاصله ای نیست گفتم که کمی صبر کن و گوش به من کن گفتی که نه باید بروم حوصله ای نیست پرواز عجب عادت خوبیست ولی حیف تو رفتی و دیگر اثر از چلچله ای نیست گفتی که کمی فکر خودم باشم و آن وقت    جز عشق تو در خاطر من مشغلهای نیست فتی تو خدا پشت و پناهت به سلامت بگذار بسوزند دل من مساله ای نیست

خیال

دیشب دوباره دیدمت اما خیال بود

تو در کنار من بشینی محال بود

هر چه نگاه عاشق من بی نصیب بود

 چشمان مهربان تو پک و زلال بود
 

پاییز بود و کوچه ای و تک مسافری

با تو چه قدر کوچه ما بی مثال بود

نشنید لحن عاشق من را نگاه تو
 

پرواز چشم های تو محتاج بال بود

سیب درخت بی ثمر آرزوی من

یک عمر مانده بود ولی کال کال بود

گفتم کمی بمان به خدا دوست دارمت

گفتی مجال نیست و لیکن مجال بود

یک عمر هر چه سهم تو از من نگاه بود

سهم من از عبور تو رنج و ملال بود

چیزی شبیه جام بلور دلی غریب

حالا شکست وای صدای وصال بود

شب رفت و ماه گم شد و خوابم حرام شد

اما نه با خیال تو بودم حلال بود